ข้อความธรรมนิพนธ์

ชั่วชีวิตนี้ดั่งความฝัน เราไม่อาจมั่นใจว่าจะมีชีวิตอยู่ถึงพรุ่งนี้ไหม

ไม่ว่าจะกลายเป็นขอทานที่น่าสมเพชขนาดไหน ก็อย่าทำให้สัทธรรมปุณฑริกสูตรเสื่อมเสีย

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม อย่าแสดงความโศกเศร้า และจงทำและพูดโดยไม่สอพลอแม้แต่น้อย

ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 6 หน้า 306

“จดหมาย” คือหนังสือร้องทุกข์จากโยริโมโตะ

อ้างอิง: ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 6 หน้า 260

จุดเริ่มต้นคือ
การโต้วาทีธรรมที่คุวะงะยะจึ

เมื่อเดือน 6 ปีเดียวกัน ท่านชิโจคิงโงะอยู่ในเหตุการณ์ในฐานะ ผู้สังเกตการณ์ โดยไม่ได้ปริปากแม้แต่คำเดียว

แต่ภายหลังกลับถูกกล่าวหาว่าร่วมมือกับพรรคพวกก่อกวนการโต้วาทีธรรม

ข่าวลือเท็จไปถึงเจ้านาย

เมื่อเรื่องไปเข้าหูของ ท่านเอมะ ผู้เป็นเจ้านาย ท่านชิโจคิงโงะจึงถูกบังคับให้เขียนหนังสือให้คำมั่นว่าจะละทิ้งสัทธรรมปุณฑริกสูตร

จงองอาจ ไม่ประจบประแจง

เคราะห์ร้ายนี้เองสามารถเปลี่ยนเป็นบุญวาสนาที่ยิ่งใหญ่ได้

ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ตัวเราจะเป็นอย่างไร

พระนิชิเร็นไดโชนินยกย่องท่านชิโจคิงโงะที่ ไม่ยอมจำนนต่อความยากลำบาก และยึดถือความศรัทธาจนถึงที่สุด

ชีวิตนี้เป็นเหมือนความฝันในช่วงเวลาสั้น ๆ จึงต้องเลือกสิ่งที่ไม่พังทลายไปพร้อมสถานการณ์ภายนอก

อะไรคือทรัพย์สมบัติ
ที่ไม่พังทลาย

“อย่าทำให้สัทธรรมปุณฑริกสูตรเสื่อมเสีย”
หมายถึงอะไร

แม้เจ็บป่วยหรือเผชิญปัญหาเศรษฐกิจ หากยึดถือความศรัทธาต่อไปจนถึงที่สุดโดยไม่ยอมแพ้ สภาพนั้นไม่ใช่การทำให้สัทธรรมปุณฑริกสูตรเสื่อมเสีย

สิ่งที่ต้องระวังคือการพ่ายแพ้ตัวเอง และพ่ายแพ้ต่อสภาพที่เผชิญอยู่

แก่นแท้ของความศรัทธาอยู่ที่การไม่ถอดถอย

อาจารย์อิเคดะบรรยายว่า ผู้ที่ยังคงโบกธงแห่งความศรัทธาต่อไปอย่างแน่วแน่ ไม่ว่าเผชิญความยากลำบากแบบใด คือบุคคลที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง

ดังนั้น ไม่ว่าพวกเราจะเผชิญความยากลำบากใด ก็ขอให้ปลุกเร้าความศรัทธาที่ไม่ท้อถอย และดำเนินชีวิตจนถึงที่สุดเพื่อปณิธานแห่งการเผยแผ่ธรรมไพศาล

ชีวิตมักพาเรามาถึง
ทางแยกอยู่เสมอ

ทั้งหมดขึ้นอยู่กับเส้นทางที่เราเลือก ขณะที่ชีวิตดำเนินมาถึงทางแยก เราจะเลือกเส้นทางชาญฉลาดที่นำไปสู่ความเจริญพัฒนา หรือเลือกเส้นทางที่ทำให้เราหวั่นไหวและถูกความคิดเห็นของผู้อื่นครอบงำ

สำหรับพวกเรา หลักการที่ถูกต้องคือการก้าวหน้าไปพร้อมกับอาจารย์เสมอ เช่นเดียวกับที่ชิโจคิงโงะเลือกทำตามพระนิชิเร็นไดโชนิน

จากวารสารสร้างคุณค่า ฉบับมกราคม 2555

ศรัทธาเท่ากับการดำเนินชีวิต

“ไม่ว่าจะกลายเป็นขอทานที่น่าสมเพช” ไม่ได้หมายความว่าให้สละที่ดินหรือทรัพย์สมบัติ แต่สอนว่าเมื่อถูกบังคับให้เลือกครั้งสำคัญที่สุดในชีวิต เราควรเลือกเส้นทางที่มีความศรัทธาเป็นรากฐาน

แสดงข้อพิสูจน์ที่เป็นจริงในสังคม

ก่อนหน้าข้อความที่ศึกษาในครั้งนี้ พระนิชิเร็นไดโชนินส่งเสริมกำลังใจให้ท่านชิโจคิงโงะดำเนินชีวิตดังเช่น ปราชญ์ และ อริยบุคคล

ท่าทีของผู้ปฏิบัติพุทธธรรมคือ อุทิศทุ่มเทในอาชีพการงาน โดยมีธรรมมหัศจรรย์เป็นรากฐาน

อาชีพการงานกับความศรัทธาไม่แยกจากกัน

อาจารย์อิเคดะชี้นำว่า ผู้สวดไดโมขุต้องแสดงปัญญาออกมา และทุ่มเทพลังทั้งหมดเพื่อสร้างสรรค์คุณค่าแก่สังคมและผู้คนด้วยความจริงใจ

ทั้งหมดนี้คือการบำเพ็ญเพียรพุทธมรรคที่สั่งสมทรัพย์สมบัติของจิตใจ

เพราะพวกเรามีความศรัทธา ดังนั้น ไม่ว่าอยู่ในสภาพที่ยากลำบากเช่นใด อย่ายอมแพ้เป็นอันขาด

ชีวิตของท่านชิโจคิงโงะคือประสบการณ์ความศรัทธา

เมื่อถูกกล่าวหาจากเหตุการณ์โต้วาทีธรรมที่คุวะงะยะจึ ท่านชิโจคิงโงะตกอยู่ในสภาพที่ยากลำบากที่สุดในชีวิต

พระนิชิเร็นไดโชนินเขียนหนังสือร้องทุกข์จากโยริโมโตะ เพื่อชี้แจงข้อเท็จจริงแทนท่านทันที

ความศรัทธาที่ไม่เสียดายร่างกายและชีวิตไม่สูญเปล่า

ท่านเอมะล้มป่วย ท่านชิโจคิงโงะซึ่งมีความรู้ทางการแพทย์ได้รักษาและได้รับความไว้วางใจกลับคืนมา

ผู้ที่ดำเนินชีวิตอย่างเอาจริงเอาจังจนถึงที่สุด ย่อมได้รับชัยชนะ

เดือนมีนาคม 2569 อ่านเรื่องนี้อย่างไร

Who

พระนิชิเร็นไดโชนิน, ท่านชิโจคิงโงะ, ท่านเอมะ

What

คำเตือนให้ยึดถือความศรัทธา ไม่ทำให้สัทธรรมปุณฑริกสูตรเสื่อมเสีย

Where

เขามิโนบุ → เมืองคามาคูระ

When

เดือน 7 ปีเคนจิที่ 3 / ค.ศ. 1277 / พ.ศ. 1820

Why

เพราะความศรัทธาที่แท้จริงคือการไม่ถอดถอย แม้อยู่ตรงทางแยกของชีวิต

How

เลือกเส้นทางที่มีความศรัทธาเป็นรากฐาน พูดและทำอย่างองอาจ ไม่ประจบประแจง